Het is alweer een tijdje geleden dat er iets bijzonders te melden was over Karlijn. Gelukkig is er weer een reden om een update te maken, Karlijn is aan het oefenen om modellenwerk te gaan verrichten. De meest exclusieve creaties wil ze gaan showen aan het publiek. Voorlopig is het echter nog niet zover en oefent ze druk met de spullen van Pappa en Mamma.

Eerst de looks verzorgen bij de kapper.

Een creatie van Mamma.

De stappers van Pappa.

Een eerste eigen creatie, gekregen van Oma.

Karlijn is voor het eerst wezen kamperen met pappa en mamma. Na een kort ritje van ongeveer een uur en een kwartier kwamen we aan op een camping in de buurt van hoenderloo. Lekker kamperen op de veluwe. We hadden al bedacht dat het opzetten van de tent een probleem zou zijn omdat Karlijn steeds (in de) weg zou gaan lopen. Geluukig bleek dit geen enkel probleem. Karlijn zag een zandbak op het midden van het terein en ging heerlijk spelen terwijl stonden te stressen met scheerlijnen en aluminium stokken.

Eenmaal klaar met de tent konden we een beetje rondkijken. Er stonden naast ons mensen met twee kinderen en in no-time hadden ze er een kleine bij. Karlijn heeft een bijzondere manier van vrienden maken. Ze loopt gewoon ergens naar binnen en blijft daar vervolgens totdat mensen niet meer om haar heen kunnen. Eenmaal letterlijk uit de tent gelokt ontdekte ze dat er vlakbij een glijbaan stond. Het was een grote enge hoge glijbaan maar voordat we er erg in hadden was ze al halverwege de trap, om vervolgens gewoon bovenaan te gaan zitten en eraf te glijden.

Wegens het slechte weer duurde het kampeeravontuur maar drie dagen maar al met al vond Karlijn het prachtig. Ze at goed, sliep goed en maakte veel plezier hetzij met ons hetzij met alle andere kindjes op de camping. Ook het zwembad vond ze geweldig. Dit avontuur is zeker voor herhaling vatbaar.

Karlijn heeft samen met mamma en pappa een week lang in het strandhuisje van oma en opa mogen vertoeven. Vorig jaar kon zij alleen nog maar in de wipstoel liggen, hetgeen wel relaxed was voor pappa en mama, maar dit jaar was het geheel anders. Karlijn besloot er een grote ontdekkingstocht van te maken. Dat strandleven zit kennelijk toch in de genen want zelden heb ik een kind van 1,5 jaar zo zien genieten van het zand en alles wat er bij het strandleven komt kijken. Elke voorbijganger wordt met een volmondig heeey begroet. Dat Karlijn ook van water houd werd duidelijk toen zij plotseling met kleren en al onder de douche van Martin Meesterman ging staan en deze aan wist te krijgen. Aangezien beelden sprekender zijn dan woorden…..

Na haar mislukte debuut in the singing detective heeft Karlijn besloten dat ze er nog niet aan toe is om de filmbusiness vaarwel te zeggen. Ze besloot om auditie te doen voor de remake van Scarface. Het probleem van het litteken dacht ze als volgt op te lossen: Ik stap bij oma gewoon van de bank af en land voorover met mijn hoofd op de rand van de tafel. Zogedacht, zogedaan en de dag voordat wij Karlijn bij Oma van dere Meer gingen laten logeren, omdat wij een lang weekeinde in de Ardennen gingen mountainbiken, zat Karlijn met Oma Mul in het ziekenhuis. De wond werd gelijmd en Pappa en  Mamma mochten haar om het uur wakker maken als ze ging slapen. Karlijn moet nu nog het resultaat afwachten, wordt het een mooi litteken of niet. In ieder geval zit de jaap op een mooie zichtbare plek precies tussen haar ogen.

Herstellende van de waterpokken is het plotseling zomer geworden. Hierdoor is er meteen letterlijk een wereld voor Karlijn opengegaan. De tuindeur is open en ze kan naar buiten de tuin in! De eerste keer dat ik haar in de tuin op de grond plaatste was ze meteen vertrokken. Mevrouw trok een sprint van de tuin naar het gangetje achterom en verdween de hoek om naar de buren. Nu blijft ze gelukkig meer op eigen bodem maar we moeten haar nog steeds goed in de gaten houden. Ze is letterlijk gek op bloemen want die rukt ze van de steeltjes en stopt ze in haar mond. De laatste tijd eet ze ze niet meer maar komt triomfantelijk stukjes bloem naar pappa en mamma brengen. Wij proberen naargeestig de bloemen te redden door haar te leren dat bloemetjes lief zijn en dat je ze moet aaien. Ook de kratten bier in de achtertuin hebben om de een of andere ons totaal niet duidelijk reden een enorme aantrekkingskracht. We doen tegenwoordig ook standaard haar auto naar buiten en ook dat is een groot succes. Alleen de schuur staat steeds in de weg.

Karlijn is van plan de filmbusiness in te gaan. Ze heeft dit besloten na een kort bezoek aan Mika en Nilo. Na twee weken nadenken over het soort rol dat ze wil gaan spelen heeft ze zichzelf al helemaal ingeleefd in een tweetal mogelijke nieuwe blockbusters. De eerste film die in aanmerking komt is een hoofdrol in het tweede deel van The Singing Detective, mocht ze daarvoor afgewezen worden dan gaat ze voor een bijrolletje in de opvolger van Michael Jacksons Thriller als rottende zombie. Indien beide rollen niet in aanmerking komen zal ze haar deelname aan het Hollywoodspectakel heroverwegen en hoopt ze met ongeveer 7 dagen genezen te zijn van haar waterpokken, aldus Karlijn in een intiem onderonsje met deze reporter.

Karlijn had al een tijdje de gewoonte om, elke keers als ze haar loopwagen tegen de muur aan reed, boem te roepen. Als goed vader wil ik mijn kind alles leren dus zogezegd zo gedaan afgelopen vrijdag gingen we even boodschappen naar Oma-oma?brengen en met karlijn in hte zitje achterin deed pappa even boem tegen een ander auto. Ik had het beter kunnen laten want buiten het feit dat dat financieel beter was geweest was Karlijn totaal niet onder de indruk van deze prestatie. Ze zat gewoon achterin en op het moment dat ik omkeek glimlachte ze zoals gewoonlijk maar verder helemaal niks, geen gehuil geen uitzinnige drukte gewoon alsof er niks was gebeurd. Blijkbaar dacht ze: ‘dat doe ik elke dag drie keer met mijn auto hoor pappa’. Gelukkig is het alleen blikschade en heeft niemand lichamelijk letsel.

Precies anderhalve week na haar eerste verjaardag weet die kleine druif ons wederom te verbazen met een leuk staaltje doorzettingsvermogen. Een dag nadat pappa met Karlijn aan de hand door de kamer heeft gelopen, waar ze trouwens helemaal geen zin in had en het dus op een huilen zette, vond mevrouw het wel tijd om aan te tonen dat ze het ook best zelf kan. Het waren er niet zoveel en het was nog wat wankel maar het waren wel degelijk de eerste stapjes! Jammer goenoeg moest het nog twee keer overnieuw omdat pappa de camera niet zo snel kon vinden maar dat vond Karlijn gelukkig niet zo erg.

De eerste stapjes in beeld

Zaterdag was het dan zover om 11.00 nog even naar bed om tot 12.45 te slapen. Want je moest natuurlijk wel een beetje wakker zijn als je visite kwam. De slingers begonnen al een beetje te wennen.?Als eerste kwamen je vriendjes Mika en Nilo en hun papa helaas kon hun mama er niet bij zijn die lag met een bot ontsteking met heel veel pijn in het ziekenhuis, gelukkig gaat het inmiddels alweer een stuk beter met haar. Karlijn zat in het midden van de kamer bij papa toen Erwin Mika en Nilo binnen kwamen en voor het eerst kroop Karlijn weg achter de schouders van haar vader. Dit ging zo verder bij?iedereen die binnen kwam. De eerste tekenen van verlegenheid begonnen op haar verjaardags feestje. Toen moest het “grote” moment met de slagroom taart nog komen. Ze had natuurlijk helemaal geen ook voor de taart met dat ene kaarsje erin. Ze had alleen maar oog voor alle ogen die allemaal op haar gericht waren en dat waren er behoorlijk veel. Toen de taart praktisch on aangeroerd was afgevoerd en iedereen gewoon zijn gang ging, kwam Karlijn ook weer in haar gewone doen en kroop ze overal vrolijk tussen door. Om 17.00 was de koek op en ging Karlijn naar bed en de visite borrelde nog wat verder. Het was een hele gezellige dag met een heleboel mooie cadeautjes.

Donderdag 16 februari was het Karlijns eerste verjaardag. Dus woensdag avond hebben wij de Nijntje slingers en ballonnen opgehangen en het feest kon beginnen. Helaas moesten papa en mama werken, dus hebben we Karlijn ’s ochtends wakker gezongen, wat natuurlijk erg leuk was. Er was nog net genoeg tijd voor een?flesje en?een cadeautje. Een heel mooi houten blokken speeltje. Helaas?geen tijd meer om er mee te spelen. Beneden was het behoorlijk schrikken van de slingers?die vond?Karlijn toch wel een beetje eng. Bij oma en opa kwam tante Mieke en Timo ook nog langs en ’s avonds hebben we er met z’n alle gegeten. Zaterdag zouden we echt een feestje vieren. Er was natuurlijk ook geen gelegenheid tot het maken van een foto. Daarom maar een foto waarop Karlijn toont dat ze de fruithapjes al ontgroeid is.